دخترک بنفش پاییزی...

طراح، گرافیست و عکاس و بطور کلی یه دختر 29 ساله ی دیوونه ! که فکر میکنه تا ابد 17 ساله می مونه !

 
نویسنده: ویولا - جمعه ۱۳٩٤/٦/٢٧

 

آخرین پنجشنبه ی تابستونی تون بخیر...

اینجا که پاییزی شده.

خوش باشید♥




نویسنده: ویولا - یکشنبه ۱۳٩٤/٦/٢٢

 

سلام به همه

امیدوارم همه خوب باشید :)

منم فکر می کنم که خوبم ولی این چند روزی هورمونهام انگاری بد قاطی کردن و دوباره دچار نوسانات شدید هورمونی و روانی شدم!!! و در کنار همه این بالا پایین شدن ها بسیار خسته و کوفته و بد خوابم. چند شب پشت هم که بیسن ساعت 12 تا 3 فقط کابوس های خیلی واقعی و ناراحت کننده می دیدم که تو یه نمونه اش پاشدم تا ساعت 6 صبح گریه و زاری و کلی هم ناراحتی با پارتنر کردم! چون تو خوابم منو اذیت کرده بود!! حالم خیلی خراب بود و بد جور هم پارتنر رو ناراحت کردم بعد از اینکه یکم آروم شدم رفتم دیدم رو کاناپه دراز کشیده و چشماشم خیسه! اصلا باورم نمیشد بخاطر اینکه اون حرف ها رو زده بودم بهش اینقدر ناراحت شده بود و واقعا از خودم نا امید شدم و سعی کردم از دلش در بیارم و امیدوارم که فراموش کنه....واقعا دست خودم نیست و قبلا هم خونده بودم که تو این دوران ممکنه کابوس ببینید ولی نوشته بود بیشتر در مورد خود بچه هست ولی این کابوسهای من اصلا ربطی به خود اون بیچاره نداشت و به اوضاع زندگی دوتایی خودمون مرتبط بود.... در هر صورت خیلی احنیاج به آرامش دارم این روزها. متاسفانه صبرم کمتر شده و نقطه جوشمم هم خیلی اومده پایین. من همیشه عاشق رانندگی بودم و این کارو با لذت انجام میدادم ولی چند وقته فهمیدم که همین رانندگی 4 دقیقه ای از خونه تا آفیس چقدر منو متشنج می کنه و اصلا خیلی بد ری اکشن می دم به بد رانندگی کردن بقیه این در صورتیه که من همیشه پارتنر رو بخاطر عجول بودن و بی اعصاب وبودنش تو رانندگی سرزنش می کردم و حالا خودم اینطور شدم....بیشتر روزها نمی تونم آشپزی کنم چون خسته ام و میلی به چیزی خوردن یا درست کردن ندارم در عین اینکه گرسنه ام! احتمالا تا حالا با همچین مورد عجیبی روبرو نشدید ، نه؟!!! خب من کلا همیشه یه مورد پیچیده به حساب می اومدم چون خودمم از خودم سر در نمی آوردم!!! حالا ببین دیگه چی شدم!!!

حالا از اینها که بگذریم می خوام بگم که این چند وقت چه کارهایی کردم که خوشحالم می کنه در عین اینکه کلی هم به جیبم فشار آورده!همون کارهایی که گفتم میام خبرشونو می دم بهتونا!!!

اول اینکه بالاخره عزیز دلمو خریدم!(خداییش حدساتون خیلی باحال بود کاش همینطوری حدس می زدید و من روحم تازه می شد بس که می خندیدمنیشخند) با کلی بالا پایین کردن و نزدیک دوسال خیالپردازی کردن! اصلنم برام مهم نیست که خیلی ها تفاوت بین این مدل با یه مدل 1-2 میلیونی رو متوجه نمی شن! مهم اینه که من می فهمم و به درک و شعور خودم و اونی که براش مهمه، احترام می زارم و امیدوارم این روند پیشرفت برای من و همه اونهایی که دنبال بهتر شدن هستن همیشه میسر و مهیا باشه ... البته به اون قسمت هم که باید 3 سال یه مبلغ قابل توجه رو قسط بدم تا دو سوم پولی که برای این وام گرفتم تسویه بشه هم سعی می کنم زیاد فکر نکنم! چون این چیزیه که در حال حاضر خوشحال و امیدوارم می کنه، این چیزیه که من همیشه می خواستم، اینکه بهترین باشم و بهترین ها رو داشته باشم و این بهترین چیزیه که هر کسی می تونه امروز آرزوشو داشته باشه... درست مثل همون 5 سال قبل که بهترین_ بهترین ها رو من اول از همه داشتم و برای بدست آوردن تک تکشون هم از جونم و هنرم و عمرم مایه گذاشتم...

 چیزای دیگه ای  که این روزها حالم بهتر کرده یکی تابلوی خیلی خوشگل و زیبای جدید آفیسه که طراحی اش با خودم بوده و یکی دیگه هم یسری تغییر و تحولات داخل خود آفیسه که اگر چه با سرعتی بسیااااااااااااار لاک پشت وار داره انجام میشه ولی همین که انجام میشه حالمو بهتر می کنه... خدایا شکرت... خلاصه که ظاهرا امسال سال_ تحوله! هم در کار و هم در زندگی، امیدوارم هر دوشون خیلی خوب و به خواست خدا مثبت باشن و من هم بتونم بهترینم رو انجام بدم.

فردا اگه خدا  بخواد با پارتنر داریم می ریم پایتخت! برای انجام یه سری کارها در کنار اینکه پارتنر خیلی وقت بود که می گفت کاش یه سر تهران می رفتیم! دقیقا نمی دونم دلش برای چیه اون شهر شلوغ و پر دود و آلوده تنگ میشه ولی خب اینبار داریم با یه تیر چند تا هدف می زنیم امیدوارم تو راه اذیت نشم و اونجا هم بتونم به کارهام برسم.

*دوستای گلم آشتی ، مهناز، طرلان،بنفش،توت فرنگی ، اسفندونه، نرگس و ...(حتی فلر که نمی نویسه دیگه و شیرین که وبلاگ نداره به یادتونم) وبلاگهاتونو می خونم ولی اصلا حال و روزم طوری نبوده که بتونم چیزی بنویسم. امیدوارم منو ببخشید و از محبت خودتون محروم نکنید. می بوسمتون و براتون بهترین لحظه ها رو خواستارم....




 
نویسنده: ویولا - جمعه ۱۳٩٤/٦/٢٠

 

حیفم اومد پنجشنبه باشه و اخرای این فصل گرم باشه و من چیزی ثبت نکنم، واقعا تمام هفته رو فکر میکردم که امروز رو بتونم یکم از حال و روز و روحیات این روزهام بگم و نک و نال هم بکنم ولی اونقدر شلوغ بود و همه چیز منو احاطه کرده بود که اصلا متوجه گذشت زمان نشدم و حالا هم دارم چایی می نوشم و خنداننده برتر می بینم و تو یه فرصت خوبتر میام و از همه چیز میگم، تا اون موقع دعا کنید ارامشم رو پیدا کنم و این سریال کابوس های شبانه دست از سرم بردارن،،،

*شیرین جونم پیامتو گرفتم، امیدوارم بهتر شده باشی و همه چیز خوب پیش بره برات عزیزم...

××

به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل   که گر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم



نویسنده: ویولا - چهارشنبه ۱۳٩٤/٦/۱۱

 

سلام 

امروز بعد از مدتها قورباغه ام رو قورت دادم و چیزی که تقریبا دوساله-شایدم بیشتر-میخوام انجام بدم رو رفتم که عملی بکنم! هنوز بطور کامل پروسه اش انجام نشده ولی به محض تموم شدن کار میام و خبر رو میدم! البته امیدوارم اون موقع به بی فکری و سرخوشی متهم نشم! همینطوری اش هم ندای عقلم! یه خط در میون داره بندری میزنه در مورد این تصمیم! در هر صورت چه تصمیم صد در صد درست یا احساسی، چیزیه که مدت خیلی طولانی تو دلم بوده و حالا که دارم انجامش می دم میدونم خوشحالم میکنه اگر هم یک درصد بعدش فکر کنم که الان موقع انجام این کار نبوده، بازم از میزان اینکه چقدر از تصمیمی که گرفتم درسته و راضی هستم کم نمیکنه!!! خب این از این!

دوم اینکه امروز ظهر که بیرون بودم با اینکه هوا نیمه ابری بود ولی یهوویی همچین داغ کرد و آفتاب شد که اون چند دقیقه ای که تو خیابون بودم شر شر عرق می ریختم و تازه اصلا فکر نمی کردم آفتاب بیاد برای همین عینک هم نداشتم و آفتاب رو مخم بود و تو ماشین هم تا خونه کولر رو زده بودیم.  ساعت 2ونیم هم بعد  ناهار وقتی جلو تی وی رو کاناپه ولو بودیم هر کدوممون ،یهو دیدیم آسمون تیره و تار شد انگار شبه و همه جا تاریک شد و یهو یه صداهای عجیبی اومد و تو چند دقیقه طوفانی شد عجیب که باورکردنی نبود، چنان بارون شلاقی ای می اومد که نصف گلدونهای رو تراس آپارتمان روبرویی مون پرت شد پایین و اصلا چیزی بود که من و پارتنر تابحال مثل اونو ندیده بودیم! از شدت هیجان نمی دونستیم چیکار کنیم هم ترسناک بود و هم جالب و زیبا! من فقط دعا دعا می کردم کسی تو این بارون و طوفان غافلگیر کننده تو خیابون گیر نیافتاده باشه چون واقعا تصورش هم ترسناک بود، اینکه بگم نیم ساعت یا بیشتر ما از پشت در تراس داشتیم این صحنه ها رو می دیدیم و نمیتونستیم بی خیالش بشیم باورکردنی نیست تو چند دقیقه کوچمون حدود نیم متر آب جمع شده بود طوری که اصلا ماشین نمی تونست از اون قسمت رد بشه و مسیرشون رو عوض می کردن بارون با شدت و بصورت عجیبی می خورد به سقف شیرونی خونه های روبرویی و تغییر مسیر میداد و مثل آبپاش پخش می شد اصلا یه چیز حیرت آوری بود. بعدش نیست که ما این چند وقته داریم سریال  under the Dome رو می بینیم واقعا یه لحظه حال اون بدبختا رو که زیر گنبد و زیر رگباری از بلایای طبیعی گیر کردن و راه فراری ندارن و قشنگ درک کردم و به پارتنر می گفتم نکنه واقعا آخر زمون شده!!!! نکنه گنبد افتاده رومون!!! بعد هم یه چند دقیقه آسمون استراحت داد به زمین و بند اومد طوفان و بعدش یکم بارون عادی طور_ تند زد!!!! و مابین این دوتا هم آب جمع شده تو کوچه از کانال فاضلاب رفت پایین و خدارو شکر ختم به خیر شد! فقط از یکی شنیده چند تا سقف خونه اومده پایین و امیدوارم که کسی صدمه ندیده باشه و خدا بهشون رحم کرده باشه، شانسی هم که من آوردم این بود که تو همین هفته قبل که کلی بارون شدید اومده بوده، برای اولین بار از سقف آفیسمون آب چکه می کرده و فکر کن تو اوج شلوغی و رفت و آمد مشتری ها ما وسط آفیس یه لگن گذاشته بودیم اینجا رو آب نبره!!! و چون سقفش کاذبه اصلا معلوم نبود اون بالا چه خبره! دیگه زنگ زدم به مالک و گفتم بیا تا سقف رو سرمون پایین نیومده یه کاری بکن و چون تو مدتی که بارون هست نمیشه کاری کرد موند تا یکشنبه که ایزوگام کار اومد اون قسمتی رو که حدس می زدیم نشتی از اونجا باشه رو ایزوگام زد و شکر خدا که امروز کلی نگران بودم و اومدم دیدم خبری از آبگرفتگی نیست و درست تعمیر کرده سقفو!

بقیشو فردا می نویسم فعلا بای

خب الان فرداعه!

از وقتی که سال جدید اجاره ام رو تمدید کردم(برای سال هشتم ولی با مالک جدید امسال!)تصمیم داشتم یه سری تغییرات رو تو ظاهر و باطن کارم اعمال کنم و یکم از این حالت یکنواختی در بیام ولی نمیدونم چرا و وافعا چرا همه این اتفاق ها داره به کند ترین شیوه ممکن و با سختی های فراوان انجام میشه و برای عملی شدن هر کدومشون باید اینقدر فکر و ذهنم درگیر باشه و انرژی مصرف کنم و محض نمونه تا الان یدونه اش هم عملی نشده!!!!! همه در حال طی کردن پروسه اجرا شدن هستن! خدایا بهم یه توان مضاعف و یه بودجه نامحدود بده! الهی آمین!

بعد هم اینکه این روزها برای بار چندم!!! یه کاراموز جدید دارم که امیدوارم زمانی که از حالت کاراموزی در اومد و به همکار تبدیل شد ،دم و زبونش همزمان در نیان!!! و بتونم برای یه مدت اینجا پیشم نگهش دارم و بابت کمک تو این روزها و شرایط جدیدم روش حساب کنم. به امید خدا... ظاهرا که دختر خوب و مودبیه ولی بشدت و حدت هر چه تمام تر صفر کیلومتره در حدی که بعد از دیپلم تاحالا که 25-6 سالشه تو خونه نشسته بوده و کلا اونقدر خجالتی و ناشی هست که نمیشه گفت!!! حالا حالا ها کار داره و یه چیز جالب هم اینکه در مواجه با همچین کیسی با اینکه خیلی خیلی ازم انرژی میگیره یاد دادن و برخورد داشتن باهاش ولی میبینم که خیلی دارم باهاش منعطف و مهربونانه برخورد می کنم-بیشتر برای اینکه اولین تجربه ای که داره براش خوب و آرامش بخش باشه-و این نوع برخورد حتی برای خودم هم عجیب و تازه هست! یعنی من_ استرسی _ سخت گیر _ پرفکشنیست!!! دارم با یه آدم تازه کار اینقدر قشنگ و خوب و نایس و مهربونانه و صبورانه تا می کنم! یعنی عاشق این زوایای مخفی درونی وجودی خودمم که برا خودمم سوپرایزه! خدارو شکر تا الانم خوب پیش رفتیم و چند باری خودش برگشت گفت اینجا وکار کردن رو دوست داره و بهش خوش می گذره! همچین رییس کول ی هستم من مژه




نویسنده: ویولا - سه‌شنبه ۱۳٩٤/٦/۳

 

سلام به دوستای خوبمقلب

روز یکشنبه ی  دوشنبه خوشگلتون بخیر!

اینجا که هوا بس جوانمردانه ابری و پاییزی ه و اگه خدا در های رحمتشو تا آخر برومون باز کنه و بارون زیبا و دوست داشتنی اش رو هم بفرسته خوشحالی من چندین برابر می شه و البته همینطوری اش هم خدارو شکررررررررررررررررر همین که خوبیم و سلامتیم و می تونیم معمولی زندگی کنیم و با دستای خودمون زندگیمون رو شکل بدیم و پیشرفت کنیم خیلی خوب و خوشحال کننده هست و از این بیشتر خوشحالم که می بینم بالاخره تو این سن و سال!! یه روزهایی برام اومده که می تونم با حداقل ها هم احساس رضایت نسبی داشته باشم و شاید این با گذر زمان و بالاتر رفتن تجربه و سن برام رقم خورده چون خیلی روشن و واضح یادم میاد اون روزهایی رو که همین جا (یا احتمالا تو آرشیو وبلاگ قبلی که پرشین خوردش!) از زیاده خواهی هام نوشته بودم علی رغم اینکه از هر نظر آدم موفقی به حساب می اومدم ولی خودم هیچوقت از خودم راضی نبودم... ولی حالا این روزها حس می کنم از نظر درونی یکم آرومترم.... یکم کم توقع تر! البته هست زمانهایی که هورمون های خوشگلم افسار زندگی و حال رو روزمو دستشون می گیرن و دیگه یه حال و احوالی هم به پارتنر می دن این وسط! البته خیلی زیاد پیش نمیاد مثلا روزی یه بار!!!!! یا شایدم دو بار!!!!کلافه

حالا این روزهام که انگاری داره واقعا به سمت مسیری نو پیش می ره... یه معجزه ی کوچولو درونم هست که روز به روز داره بیشتر به زندگی وابسته می شه و تنها دلیلش هم وجود منه... شاید واقعا وقتشه عاقل تر بشم.... کاش بتونم یکم بیشتر آروم باشم واز این عجول و عصبی بودنم کم کنم... کاش بتونم این خواسته ام رو هم مثل همون خواسته ی قبلی که احساس می کنم الان بهش نزدیک تر هستم، بدست بیارم... فقط خود خداست که می تونه اون آرامش و صبوری رو به من عطا کنه...

پی نوشت: دیروز رفتم سونوی ان تی و خدارو شکر همه چیز رو به راه بود امروز هم آزمایش مخصوص  و مرتبط با سونوی دیروز رو دادم . دیروز موقع سونو دوتا چیز خیلی جالب برام وجود داشت اولین اندازه سه میلی متری بود که حالا شده 61 میلی متر!!!! و دقیقا تو مدت دو هفته بیشتر از دو برابر شده اندازه اش و دوم هم شکلش بود که تو صفحه مانیتور می دیدم و هر چند ثانیه مثل آقای سکسکه می پرید بالا !!بینی اش هم کاملا نشون می داد که به پارتنر کشیده و ژن من هیچچچچچچ دخالتی تو ابعاد  بینی نی نی آینده نخواهد داشت!!!نگران

سه شنبه نوشت: صبح با صدای دلنشین بارون از خواب بیدار شدم و پنجره ی بالای سرم رو باز کردم و بارون و عطرش رو نفس کشیدم و لذت بردم و از براورده شدن آروزم ، حس کردم بهشت از حالا زیر پای من ه.....ممنونم ای خدا ♥





قالب وبلاگ : sadafi:)